Ο Αντρέ Γκορζ το παρατήρησε από τις αρχές της δεκαετίας του ’90: η βιομηχανοποίηση της παραγωγής άλλαξε άρδην τον τρόπο με τον οποίο ικανοποιούν τα άτομα τις ανάγκες τους. Η οικιακή αυτοπαραγωγή υποκαταστάθηκε από τη μαζική βιομηχανική παραγωγή. Ασχολούμαστε, λοιπόν, όλο και λιγότερο με την ικανοποίηση των ατομικών μας αναγκών εκ των ενόντων και δουλεύουμε όλο και περισσότερο για να αγοράσουμε τις υπηρεσίες που ικανοποιούν αυτές μας τις ανάγκες. Δουλεύουμε όλο και περισσότερο για να πληρώσουμε τον κηπουρό που φροντίζει τον κήπο μας, τον εκπαιδευτικό που διαβάζει τα παιδιά μας, την καθαρίστρια που καθαρίζει το σπίτι μας, το εστιατόριο που μας φέρνει φαγητό στο σπίτι. Aφιερώνουμε όλο μας το χρόνο και όλο μας το είναι σε μια εργασία η οποία μας καταπιέζει επειδή είναι πολύωρη και μονοθεματική. Χάνουμε έτσι τη δυνατότητα να αφιερώσουμε ποιοτικό χρόνο σε ό,τι μας αρέσει, στην οικογένειά μας, στους φίλους μας. Πολλές φορές τα παιδιά μας γνωρίζουν περισσότερο την μπέιμπι σίτερ παρά εμάς. Και επίσης απεχθανόμαστε όλο και περισσότερο τη δουλειά μας και τη ζωή μας, αφού αυτά τα δύο τείνουν να ταυτιστούν, και γινόμαστε όλο και λιγότερο αποδοτικοί και ισορροπημένοι.

Οι υπηρεσίες τις οποίες αγοράζουμε με τα λεφτά που βγάζουμε από τη μονοθεματική και εξαντλητική μας εργασία δε μπορούν να αγοράσουν την ποιότητα της ζωής που χάνουμε. Οι ανθρώπινες σχέσεις με τους οικείους μας δεν υποκαθίστανται από τις καταναλωτικές μας ανέσεις. Η ποιότητα των υπηρεσιών και των προϊόντων που αγοράζουμε είναι χαμηλότερη γιατί η παραγωγή τους είναι μαζική. Αν βρούμε το χρόνο και επιλέξουμε να μαγειρέψουμε στο σπίτι αντί να παραγγείλουμε απ’ έξω είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε την ποιότητα των υλικών που χρησιμοποιούμε, αλλά και το πόσο υγιεινός είναι ο τρόπος παρασκευής του φαγητού μας. Ταυτόχρονα κατακτούμε ένα σημαντικό επίπεδο αυτονομίας, γινόμαστε όλο και λιγότερο άχρηστοι και άχρηστες, γνωρίζουμε πως λειτουργούν τα πράγματα γύρω μας, σταματάμε να αποξενωνόμαστε από τον κόσμο και από τους άλλους. Το γεγονός πως διαχειριζόμαστε μόνοι μας τη ζωή μας, πως τα καταφέρνουμε, πως είμαστε δημιουργικοί μας γεμίζει χαρά και ικανοποίηση. Η γνώση του πως λειτουργούν τα πράγματα, του πως φτιάχνεται ένα φαγητό, του πως λειτουργεί μια ηλεκτρική συσκευή ή ένα ποδήλατο μας φέρνουν σε μια απαραίτητη επαφή με τον κόσμο διευρύνουν τους ορίζοντες της σκέψης μας, μας κάνουν πιο ικανούς και ικανές να αντιλαμβανόμαστε.

Η οικιακή αυτοπαραγωγή των χρειωδών εξοικονομεί χρήματα, προσφέρει την ικανοποίηση της δημιουργίας και της γνώσης, οικοδομεί ανθρώπινες σχέσεις, αποτελεί προϋπόθεση μιας ισορροπημένης ζωής όπου η ποιότητά της υποσκελίζει την εφήμερη δόξα της κατανάλωσης. Μας δείχνει το δρόμο της υπέρβασης της κοινωνίας της εργασίας και της κατανάλωσης προς την κοινωνία του ελεύθερου χρόνου, δημιουργεί έναν νέο τύπο ανθρώπου. Η απαραίτητη αλλαγή του παραγωγικού και του καταναλωτικού μοντέλου δε μπορεί παρά να την περιλαμβάνει. Διαθέτει δε και την ηθική και πολιτική διάσταση πως δεν χρειαζόμαστε υπηρέτες για να βγάλουμε πέρα, αλλά αναλαμβάνουμε μόνοι μας τις αγγαρείες που μας αναλογούν. Η οικιακή αυτοπαραγωγή συνιστά μια επανεξέταση και μια αναδιανομή των παραγωγικών εργασιών. Μπορεί να συμπεριλάβει ενασχολήσεις που θα γεμίζουν δημιουργικά τον ελεύθερό μας χρόνο. Στην ουσία μετατρέπει την εξαντλητική εργασία σε δημιουργική ασχολία του ελεύθερου χρόνου. Αναβαθμίζει ποιοτικά τον χρόνο που αφιερώνουμε για κάτι. Είναι συμπληρωματική της επιθυμητής μείωσης του χρόνου εργασίας και των απολαβών που συνδυάζεται πάντα με την πρόταση για ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Αν δουλεύουμε δύο ώρες λιγότερο κάθε μέρα, θα διαβάζουμε μόνοι μας τα παιδιά μας και δεν θα τα στέλνουμε στο φροντιστήριο με τα λεφτά που θα βγάζαμε με αυτό το επιπλέον δίωρο εργασίας. Ταυτόχρονα όμως, σε αυτές τις δύο ώρες θα μπορέσουμε να αποκτήσουμε μια ουσιώδη σχέση μαζί τους, θα γίνουμε δημιουργικοί κ.λπ. Και ο δάσκαλος που θα τα διάβαζε ή η μπέιμπι σίτερ που θα τα πρόσεχε θα μπορέσουν να κάνουν κάτι εξίσου δημιουργικό σε αυτές τις χαμένες ώρες.

Στην κατηγορία «Αλλιώς» του arguments θα δημοσιεύουμε ιδέες που έχουν να κάνουν με την οικιακή αυτοπαραγωγή. Μπορούμε να περιλάβουμε συνταγές για απορρυπαντικά και καλλυντικά που φτιάχνουμε στο σπίτι με απλά υλικά. Τα προϊόντα αυτά είναι συνήθως πιο φθηνά και πιο ποιοτικά καθώς δεν επιβαρύνουν το περιβάλλον και είναι φιλικά προς το χρήστη. Μπορούμε να περιλάβουμε ιδέες για τον κήπο ή το παρτέρι, για μαστορέματα και επιδιορθώσεις, συνταγές μαγειρικής κ.ά. Θα προτιμούμε συνταγές που έχουμε δοκιμάσει, ενώ θα δίνουμε και μια ιδέα για το κόστος. Φυσικά, όποιος ή όποια θέλει μπορεί να μοιραστεί μαζί μας τις εμπειρίες  του ή της.